14 - جوهر الانتيموان : « 1 » انتيمون را مىسوزانند تا سفيد شود و اگر قرمز - رنگ شود بهتر است آنگاه كف شراب را بر آن ريخته و درش را محكم مىبندند و به مدت دوازده روز در جاى گرمى نگه مىدارند سپس آن را تقطير مىكنند و موادى را كه در ته ظرف باقيمانده براى مصرف برميدارند و تا چهار حبّه از آن بمناسبتهاى مختلف مانند : تبها ، استسقاء ، بيماريهاى رحم صرع ، حب الافرنجى ، قرحه‌هاى بدخيم ، بواسير ، آكله و سرطان مىخورند . « 2 »

--> ( 1 ) در يكى از كتابهاى فرنگى ديدم ترتر انتيموان گرم و خشك است و سميت دارد خلطهاى سوخته را از اطراف بدن با نيروى زياد مىكشد و زياد قى مىآورد و از آن قوىتر در مسهلها نيست اندازه خوراكش تا يك نخود است كه آن را در يك كاسه آب سرد حل و سپس با پنبه صاف مىكنند و يك فنجان از آن مىنوشند پس از آن هر ده دقيقه يك بار مىآشامند تا قى شروع شود و باقى را نمىآشامند و نيز به بچه‌اى كه رطوبتها در سينه و بلغم در بدنش جمع شده ربع مثقال از آن محلول مىدهند و پيش و پس از آن بايد آب گرم بخورند تا بقى كمك كند و بايد بچه را از هواى سرد محفوظ نگاه دارند و اگر زياد عمل بياورد كمى روح الافيون را با آب ممزوج كرده به او مىدهند اما تا وقتى كه بيمارى شديد نباشد نبايد از آن تجويز شود زيرا زيانش بيشتر است . اين دارو از نمك تارتار و انتيموان سوخته بدست مىآيد . اما اين قسمت در متن نيست و در آخر كتاب آمده است . مؤلف اعلى الله مقامه ( 2 ) در يكى از كتابهاى فرنگى ديدم كه راه ساختن انتيموان قىآور اينست كه انتيموان تكليس‌شده چهار جزء ، نمك تارتار ( تارتارات دو سود ) صاف شده هشت جزء آنها را در ظرفى شيشه‌اى به مدت يك ساعت مىخيسانند و بعد ربع ساعت مىپزند و پنج برابرش آب مقطر به آن مىافزايند بعد با كاغذ صاف